|
Wszyscy przyjechaliśmy do Anglii z jakimiś naszymi przekonaniami politycznymi. Może niekoniecznie znamy ze szczegółami programy polskich partii, ale za to doskonale wiemy, czy lubimy Kaczyńskich, czy też wolimy Tuska. I jak to teraz przełożyć na rzeczywistość angielską? Niby możemy głosować w lokalnych wyborach, wielu z nas już się zarejestrowało i chce swój obywatelski obowiązek spełnić. Ale czyje nazwisko zaznaczyć na karcie wyborczej?
W angielskich wyborach lokalnych osoby kandydatów nie liczą się tak bardzo jak w Polsce. Twarze kandydatów nie patrzą na nas z plakatów wyborczych rozwieszonych na każdym drzewie, słupie czy przystanku autobusowym. Tutaj istotne są partie.
W kraju od 1997r. u władzy znajduje się Labour Party (Partia Pracy). Możemy ją nazwać socjaldemokracją, czy też centrolewicą, gdyż partia głosi hasła rozwoju gospodarczego przy zachowaniu sprawiedliwości społecznej (a co za tym idzie, ingerencji państwa w gospodarkę). Co to znaczy w praktyce? Za rządów tej partii wprowadzona została płaca minimalna i child tax credit, wydłużono urlopy macierzyńskie, wprowadzono tzw. civil partnership, czyli formalne związki osób o tej samej płci. Partia wywodzi się z ruchu związków zawodowych, stawia sobie za cel stabilność gospodarczą, dążenie do pełnego zatrudnienia, inwestycje w usługi publiczne (np. NHS i policję). A stosunek do imigracji? Kontrolowana imigracja jest korzystna dla gospodarki. Dzięki temu z dniem wejścia Polski do Unii Europejskiej możemy tutaj legalnie pracować bez żadnych pozwoleń, wiz czy ograniczeń. Partią przez 10 lat kierował Tony Blair, obecnie przewodzi nią Gordon Brown.
W opozycji do Labour Party jest Conservative Party (Partia Konserwatywna). To tzw torysi. Do partii tej należał Winston Churchill, szefowała jej przez długie lata Margaret Thatcher. A obecnie na jej czele stoi David Cameron. Torysi to centroprawica, partia, która głosi liberalizm - państwo powinno ograniczać swą ingerencję w gospodarkę i życie obywateli. Silne rodziny i lokalne społeczności, a nie rozbudowane instytucje państwowe, to podstawa zdrowego i odpowiedzialnego społeczeństwa. Partia postuluje na przykład ograniczanie zasiłków, co ma mobilizować ludzi do podejmowania pracy. Imigracja powinna być bardziej rygorystycznie nadzorowana. Dyscyplina w szkołach zwiększona. Mniej biurokracji, więcej policjantów patrolujących ulice. Prywatna wolność i wolna przedsiębiorczość. Partia postrzegana jest często jako partia angielskiej klasy średniej, ale obecnie stara się zmienić ten wizerunek i dotrzeć do szerszej grupy wyborców.
|