Edukacja na poziomie podstawowym (primary) i srednim (secondary) od 5 do 16 roku życia jest w Wielkiej Brytanii obowiązkowa.Umieszczenie dziecka w szkole wymaga jednak dobrze zaplanowanych działań i dopełnienia procedur związanych z przyjęciem do szkoły. Brytyjski Departament Edukacji, DfES, zaleca ubieganie się o miejsce w szkole ze znacznym wyprzedzeniem, co najmniej na rok przed planowanym podjęciem nauki.

Poszukiwanie odpowiedniej szkoły należy rozpocząć od wizyty w wydziale oświaty w najbliższym miejsca zamieszkania urzędzie władz lokalnych (dzielnicy, miasta). Wydziały oświaty dysponują pełnymi listami szkół w danym regionie, wraz z informacjami o rodzajach szkół, zasadach przyjmowania uczniów, liczbie uczniów, a także raportami nadzoru oświaty (OFSTED). Informacje te pozwalają na dokonanie właściwego wyboru szkoły, o odpowiednim profilu i poziomie naucznia. Niezbędne jest także odwiedzenie wybranych szkół dla bezpośredniej oceny warunków nauczania.

Zasady i kryteria przyjęć do szkół różnią się pomiędzy poszczególnymi szkołami, dlatego też konieczna jest realistyczna ocena mozliwości dziecka. W wielu szkołach liczba ubiegających się o miejsce znacznie przewyższa liczbę miejsc, dlatego też ubiegając się o miejsce należy w formularzu zgłoszeniowym podać co najmniej dwie szkoły podstawowe i trzy szkoły średnie. W przypadku braku miejsc we wszytkich wybranych szkołach wydział oświaty zaproponuje miejsce w innej niż zgłoszone szkole.

Najliczniejszą grupę szkół stanowią szkoły państwowe (state schools) oferujące edukację od 5 do 16 roku życia. Ponad 90% uczniów w Wielkiej Brytanii korzysta ze szkół państwowych. Szkoły te realizują narodowy program szkolny i podlegają nadzorowi oświaty, OFSTED.

Wśród szkół państwowych wyróżnia się szkoły środowiskowe (community schools), szkoły fundacyjne (foundation schools), szkoły wspierane i kontrolowane przez organizacje charytatywne (volountary-aided and volountary-controlled schools). Szkoły te rożnią się sposobem zarządzania oraz posiadanym majątkiem - własność gruntu i budynku szkoły decyduje o stopniu niezależności szkoły w zatrudnianiu personelu i kryteriach przyjmowania uczniów.

Szkoły państwowe mogą także różnić się zakresem oferowanej edukacji: szkoły specjalistyczne (specialist schools) z roszerzonym zakresem nauczania w wybranych dziedzinach, szkoły wyznaniowe (faith schools) z dodatkową edukacją religijną, tzw. grammar schools przyjmujące dzieci o wyjątkowych uzdolnieniach, akademie miejskie o znacznie podwyższonym standardzie placówek sponsorowane przez prywatnych inwestorów, szkoły z internatem (boarding schools) z bezpłatną edukacją ale z opłatą za internat.

Szkoły niezależne (independent schools), których jest ok. 2300 w WB ustalają własny program nauczania oraz indywidualne kryteria przyjmowania uczniów. Szkoły te finansowane są z opłat wnoszonych przez rodziców oraz własnych dochodów inwestycyjnych.

Ze względu na różnice w brytyjskim i polskim programie szkolnym umieszczenie w szkole brytyjskiej dziecka, które rozpoczęło edukację w Polsce wymaga oceny jego możliwości i oceny zdobytej wcześniej wiedzy. Zwykle odbywa się to poprzez rozmowę kwalifikacyjną z uczniem a także ocenę posiadanych świadectw.
 

¬ródło:
Ambasada RP, Londyn